مریم از اهواز | امضا شده : ۰۲ خرداد ۱۳۸۶ ساعت ۲۰:۳۴ دوباره سلام آقای مرادی سوال قبلی برای دوستم بود این یکی مال خودمه.من 28سالم است و با وجود داشتن ظاهری معمولی و خانواده ای متوسط و تحصیلات دانشگاهی چندان خواستگاری نداشتم و مجردم،هیچ وقت دوست پسری نداشتم چون اعتقادات خودم و خانواده ام اجازه به من نمی داد. ما در این شهرچندان فامیل و آشنایی نداریم که خیلی رفت و آمد داشته باشیم و تا حدی منزوی هستیم که این می تواند یکی از علتها باشد.از آنجایی که دخترها نه می توانند و نه شایسته است که به خواستگاری بروند به نظر شما چه بکنند آیا دعا کردن برای این خواسته مادی و زمینی عیب نیست؟و آیا تنهایی بهتر از همسر و همنشین بد نیست؟چون متاسفانه ما ایرانیها به دورویی عادت کرده ایم به راحتی نمی توان پسری را شناخت. خیلی ممنون از اینکه راهنمایی می کنید. شهاب مرادی :سلام/ چرا دعا بد
باشد ؟! خیلی هم
خوب است. لینک |
| لينك | ارسال به دوست | تعداد بازديد:3446 |
3 امتياز
|