...پس نهاد از سر اسیری وتب     سر به دامان عمه اش زینب
خصم میخواست گوشواره اگر     گوش من از کرد پاره دگر
...من كه جدم علي به وقت نماز     داد انگشتری به اهل نیاز
مادرم فاطمه سه لیل ونهار     نان افطار خویش کرد ایثار
من خود آن گوشواره میدادم     دُر به آن نابکار می دادم
...پس بگو تازیانه کم بزنند     دخترم دخترانه ام بزنند
بیش از این خصم گر مرا بزند     قامتم چون نهال می شکند