آنکه مست امدودستی به دل ما زد و رفت
در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد
تنه ای بر در این خانه تنها زد و رفت
شور منابر شهید عشق بحدی بود که به نقل از یکی از دوستان پدر مرحومم در یکی از شبهای سرد زمستان که ماه مبارک رمضان هم بوده در یکی از شهرستانهای نزدیک شهر ما که حدود 15 کیلومتری فاصله داشت ایشان منبر داشتند که بعد افطار میروند و زمان برگشت ماشینی نبود و پیاده برگشتند طوریکه سحر رسیدند! حال میتوان شوق عشق این منابر را ندیده هم حدس زد.شعر بجای استاد مرادی از جناب سعدی در وصف ایشان بسیار برازنده است ... ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست ... با مگوی بجز سخن دلنشان دوست....

سلام فرمایشات شما درست است چه بسیار کسانی را میشناسم که با گوش دادن نوارهای اقای کافی نماز خوان شدند.التماس دعا