| نسیم باد نوروزی |
|
|
| نگارش یافته توسط شهاب مرادي | |
| ۲۹ اسفند ۱۳۸۶ ساعت ۱۸:۲۹ | |
|
یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبر اللیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال
سلام سال نو مبارک. مراسم عید باستانی نوروز مجموعه ای متراکم از اخلاق پسندیده اسلامی است (صله رحم ، دید و بازدید، ایجاد مهر و دوستی و آشتی دادن دیگران ، آشتی کردن، دور ریختن کینه ها، عیدی و هدیه دادن ، احترام به بزرگترها ، مهربانی با کوچکترها، میهمانداری و خدمت به میهمان ،اطعام و پذیرایی و ...) و فرصتی برای برنامه ریزی مجدد و نو کردن کهنگی ها و زدودن تیرگی ها و رسیدن به حال احسن است. هدیه به ارواح طیبه امام راحل عظیم الشأن و شهدای والامقام ایران عزیز، علما و مراجع خصوصا آیت الله العظمی فاضل لنکرانی (ره) و آیت الله مجتهدی(استاد مهربان و دلسوز ما) و جمیع اموات مومنین؛ ز کوی یار میآید نسیم باد نوروزی چو گل گر خردهای داری خدا را صرف عشرت کن ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی چو امکان خلود ای دل در این فیروزه ایوان نیست طریق کام بخشی چیست ترک کام خود کردن سخن در پرده میگویم چو گل از غنچه بیرون آی ندانم نوحه قمری به طرف جویباران چیست میای دارم چو جان صافی و صوفی میکند عیبش جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع به عجب علم نتوان شد ز اسباب طرب محروم |
| < بعد | قبل > |
|---|


