| خدا و ناخدا |
|
|
| نگارش یافته توسط شهاب مرادي | |
| ۳۰ فروردين ۱۳۸۷ ساعت ۰۱:۱۳ | |
|
کنترل یک مهارت است و نیاز به یادگیری و تمرین دارد(باور کن!) پیش نیاز کنترل، اختیار است یعنی اگر تو ناخدایی باید سکان کشتی در دست تو باشد. - ولی در بسیاری از موارد سکان کشتی در دست ما نیست! یعنی باد و موج هدایت کشتی را در دست دارند. نه ناخدا! - خدا، ناخدای هر کشتی ای را مسئول انحراف، سردرگمی و غرق شدن آن کشتی می داند. - بسیاری از ناخداها تمایلشان به نقد و بررسی نحوه ی عملکرد ناخداهای کشتی های دیگر بیشتر است تا نقد خود! - برای هدایت کشتی،غیر از سکان، نقشه و قطب نما هم لازم است. - تمام نقشه های دنیا با هر مبدأ ، فقط یک مقصد را نشان می دهد: خدا - اگر gps و قطب نما هم از کار بیافتند، ناخدا همیشه با نگاه کردن به یک ستاره روشن(امام معصوم) راه را گم نمی کند. - پیامی از خدا به تمام ناخداها: "فاین تذهبون؟" پس به کدام سمت و به کجا میروید؟! - و اما آب ؛ (همان دنیا با تمام نعمت ها و فرصت هایش) مایه حیات و هلاک کشتی است. آب نیاید از زیر پای کشتی به دل کشتی راه پیدا کند: آب در کشتی هلاک کشتی است آب اندر زیر کشتی پُـشتی است(دفتر اول مثنوی) پوست موز یک پاسخ ----------------------- وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدونَ |
| < بعد | قبل > |
|---|
نظرات
90/8/17
بسیار لذت می برم . بارها تصمیم گرفته ام که ناخدای کشتی خودم باشم اما مدتی بعد فراموش میکم و تقدیر و دیگران را مقصر همه چیز میدانم.
چه باید کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟
13 مهر 90
خدا خیرتان بدهد
التماس دعا 90/5/25
فید خوان برای نظرات این پست