من این کتاب را -جلد اول و نمی دانم چاپ چندم- اولین بار اوائل انقلاب اسلامی دیدم ؛ روزهای خوش کودکی‌ام که اول دبستان بودم یعنی 20 سال بعد از چاپ اول آن و دشواری خواندن عبارت "کلیله و دمنه" را روی جلد آن به یاد دارم.
از خاطرات خوش روزگار کودکی شنیدن قصه های خوب این کتاب بود که معمولا ظهرهای تابستان مادرم برای ما می خواند حتی خواهر و برادرم که می توانستند بخوانند ترجیح می دادند قصه را بشنوند.

خلاصه این بهانه ای شد تا از این نویسنده متعهد و خادم قرآن به احترام یاد کنیم و برایش طلب مغفرت.