| لا يوم کيومک يا ابا عبدالله |
|
|
| نگارش یافته توسط شهاب مرادي | |
| ۲۰ آبان ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۵۷ | |
|
سلام هرچند نمي خواستم امسال از آقا محسن عزيز چيزي بنويسم تا خاطر دوستان را مکدر نکرده باشم ولي پيامهاي تسليت و ابراز لطف برخي از دوستان -که از همه آنها متشکرم- برآنم داشت تا از همهي شما دوستان عزيز درخواست کنم: يک حمد و صلوات به روحش هديه بفرماييد.
او به راستي شيداي اهل بيت عليهم السلام بود و علاقه وافري به حضرات معصومين داشت.عاشق زيارت امام رضا بود. اگر امروز و امشب مشرف مي شويد يادش کنيد. در تمام روزهاي بسيار سخت و پر اضطراب و دلهره آور بيماريش که شايد اکثر شبها و روزها را در کنارش بودم يک بار هم شکايت نکرد! يک بار هم ناشکري نکرد! حتي يک بار يکي از دوستان خوبم -که مي شناسيدش- به محسن گفت با خدا قهر کن و بگو چرا... و براي حرفش توجيه عرفاني هم داشت. محسن با درد جانکاه، آرام خنديد و گفت:«حاج آقا ما به خدا بدهکاريم و هيچ طلبي ندارم ...» از خدا راضي بود و بسيار اميدوار به لطف خدا .راستي اگر آخرين يادداشتش را نخوانديد در وبلاگش بخوانيد. بيشتر نوشتن برايم مقدور نيست اين سخن بگذار تا وقت دگر |
| < بعد | قبل > |
|---|
نظرات
خدا رحمتش کند.روحش شاد
ببخشید خیلی دیر نوشتم.
30آبان 90.تهران
اگرچه دیره اما منم به سهم خودم تسلیت میگه ، حاج آقا منم غم از دست دادن برادرو کشیدم و میدونم که خیلی درد آوره خدا به شما و خانواده ی محترمتون صبر عنایت کنه و روح اون عزیز از دست رفته هم شاد باشه ، خدا رحمتشون کنه
23آبان90.تهران
شاید دیر باشه اما تسلیت شاگردتون رو پذیرا باشید
درد دلتنگی تان رو خوب میدونم
همکلاسی های عزیز لطف کنید یک بار سوره یس رو به روح اقا محسن هدیه کنید
یا علی
90/8/22
22 آبان 1390، تران
تسلیت می گم
فقط یه چیزی می تونم بگم اونم اینه که خدا کنه خدا به ما بچه های کلاس مجرد ها و همه ی بچه شیعه ها هم این لطف و نظر و عنایتی که به اقا محسن داشته رو داشته باشه.
90/8/20
خوش به حالشون،به ایمانشون حسرت خوردم.
21آبان90،کرج
فید خوان برای نظرات این پست