آشتی با غزل

کد خبر: ۴۳۱

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۰۰:۰۱

- کدام یک از شما عزیزان در این ماه یا دو-سه ماه اخیر یک غزل حفظ کرده‌ است؟

علی رغم اهمیت و جایگاه ادب فارسی خصوصا شعر در فرهنگ و هویت ملی و فواید آشنایی و انس با شعر این موضوع در شرایط نامناسبی قرار دارد!

مدتی است که این سوال را در اغلب جلسات پر ازدحام از حضار محترم می پرسم و پاسخ مثبت چیزی حدود یک درصد است و این جای نگرانی دارد. آخرین مورد در یکی از شهرهایی که اخیرا به دعوت یکی از دانشگاهها سخنرانی داشتم با تخفیف عدد به 0/6٪ رسید. بله یعنی کمتر از یک درصد!

از فواید خواندن و حفظ کردن شعر آن هم از غزلیات عرفا و حکمای بزرگ  می توان به

1. تقویت حافظه ،
2. تقویت اعتماد به نفس
3. دقت و لطافت اندیشه و تفکر
4. گسترش و تنوع واژگان و وسعت دامنه معانی
5. لطافت زبان و دلنشینی آن و یکی از راهای اجرای این دستور اخلاقی «عوّدوا لسانکم لین الکلام» همین است.
6. تمثیل آوردن از شعر... ثم تمثل بقول الاعشى: شَتَّانَ مَا یَوْمِی عَلَى كُورِهَا...( حتی با خواندن چند خطبه از نهج البلاغه متوجه می شوید که آقا امیرالمومنین علیه السلام اشعاری را از شعرا -شعرای قبل از اسلام- حفظ بودند و در فرمایشاتشان به آن اشعار تمثُل می فرمودند.)
7. افزایش تاثیر بیان و ... اشاره کرد.

بسم الله الرحمن الرحیم              هست کلید در گنج حکیم

شروع کنید و هفته ای یک غزل شورانگیز یا شعری حکمت آموز ، به انتخاب خودتان از یکی از دیوان های شعرای بزرگی چون سعدی، حافظ و مولوی(دیوان شمس) که برای شما دلانگیزتر است را انتخاب کنید؛

- آن را روی یک کاغذ بنویسید و همراه داشته باشد ، و آن را حفظ کنید.
- این کاغذ را در فضای دید خود مثل کنار مانیتور یا روی میز کار یا روی درِ یخچال نصب کنید و گاهی به آن نگاه کنید.
- پس از حفظ شدن شعر را چندین بار تکرار کنید تا کاملا حفظ شوید.
- تاریخ حفظ شدن را کنار شعر یادداشت کنید.
- این اشعار حفظ شده را در پاکت یا پوشه ای نگه دارید و پس از مدتی به سراغش بروید و از مرور آنها و دانستن لذت ببرید.
- روزهای بعد آن غزل را برای خانواده و دوستان بخوانید و از تکرار آن لذت ببرید.
- خواندن این غزل ها می تواند در "گفتگوی خانوادگی" جای خود را باز کند و خود بهانه ای برای کسانی که کمتر حرف می زنند.
- با توجه به میل برخی برای "عدم تغییر"شما این گام هرچند ساده و آسان را مثبت و موثر شمرده و خدا را شکر کنید.
- برای این کار از اوقات تلف شده استفاده کنید و با مدیریت زمان بهره خود را از عمر بیشتر کنید.
- برای تفاخر و سری در سرها درآوردن این کار را نکنید.

این غزل سعدی را که به عنوان مشق حفظ کردن غزل،در جلسه ای خوانده بودم را تکرار می کنم.

ای یار جفا کرده پیوند بریده                 این بود وفاداری و عهد تو ندیده

در کوی تو معروفم و از روی تو محروم       گرگ دهن آلوده‌ی یوسف ندریده

ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند            افسانه‌ی مجنونِ به لیلی نرسیده

در خواب گزیده لب شیرین گل اندام        از خواب نباشد مگر انگشت گزیده

بس در طلبت کوشش بی فایده کردیم       چون طفل دوان در پی گنجشک پریده

مرغ دل صاحبنظران صید نکردی          الا بکمان مهره‌ی ابروی خمیده

مِیلت به چه ماند؟ به خرامیدن طاووس     غمزت؛ به نگه کردن آهوی رمیده

گر پای بدر مینهم از نقطه شیراز           ره نیست تو پیرامُن من حلقه کشیده

با دست بلورین تو پنجه نتوان کرد         رفتیم دعا گفته و دشنام شنیده

روی تو مبیناد دگر دیده سعدی            گر دیده به کس باز کند روی تو دیده

شاید برخی به علت پایین بودن اعتماد به نفس و یا ... از این قبیل پیشنهادها خوششان نیاید و یا برخی که با انواع پیشنهادهای این چنینی مخالفت می کنند، بگویند: چرا قرآن حفظ نکنیم؟ و اگر به او بگویید که انتظار ما این است که در کنار خواندن چهارقل و آیةالکرسی و... انس با قرآن عزیز (لااقل در حد دو صفحه تلاوت روزانه)در برنامه‌ی روزانه‌ی تو قرار دارد‌؛ رفتن به سوی قرآن همیشه خوب است پس شروع کن به حفظ قرآن کریم ؛ آهسته و گام به گام و چون این  تجربه را همگی از کودکی با حفظ سوره های کوتاه جزءسی‌ام قرآن کریم داریم ، به سادگی ادامه بده.  او مجدد خواهد گفت:عمل به قرآن مهم است نه حفظ! و ایرادهایش ادامه دارد...

پس روی سخنم با او نیست ؛ با شماست! این کار را به برنامه ی هفتگی خود اضافه کنید.

و از تجربه های جدید خود برای دیگر دوستانتان اینجا بنویسید.